[Fic] [gintama] SAKURA BIYORI #1

posted on 21 Mar 2011 19:10 by mwhikaru in MyFiction
เป็นฟิคที่เราเขียนลงในเว็บบอร์ด THAIGINTAMA น่ะค่ะ ครั้งนี้เลยเอามาลงในที่นี้ด้วย
เชิญรับชม....
v
v
v
v
v
v
v
v

กลีบดอกซากุระสีชมพูอ่อนได้ลอยฟุ้งกระจายไปทั่วทุกสายตาตามลมเย็นที่พัดผ่าน แสงอาทิตย์สาดส่องประกายอย่างพอเหมาะทำให้อากาศไม่ร้อนเกินไป ร้านค้าที่พากันตั้งร้านต้อนรับวันใหม่กับเสียงผู้คนมากมายที่ออกมาเดินสูดอากาศบริสุทธิ์ทำให้เมืองกลับมาคึกคักตามเดิม นั้นคือสัญญาณว่าฤดูใบไม้ผลิได้มาถึงแล้ว

อีกนัยนึงก็คือ ถึงเวลาเริ่มทำงานของฉันซะแล้ว...

 

“เชิญชิมขนมโมจิไส้ซากุระต้อนรับฤดูใบไม้ผลิได้ที่นี่เลยนะค้า~!”

 

“พ่อหนูๆ ร้านของเราเลือกชิมขนมได้นะ มีน้ำชาให้ด้วย”

 

“ราคาพิเศษ สินค้าพิเศษ เชิญมาที่ร้านเนโกะยานางิได้เลยค่ะ”

 

การออกมาร้องแหกปากตะโกนเรียกลูกค้าตั้งแต่เช้ายันเย็นเป็นงานน่าเบื่อที่ฉันต้องทำทุกฤดูใบไม้ผลิ แต่เมื่อเทียบกับร้านขนมหวานของชาวสวรรค์ที่เข้ามาเปิดตัวอย่างอลังการทำให้ร้านขนมหวานญี่ปุ่นพื้นๆแบบเราโดนเมินไปถนัดตา

แล้วแบบนี้เมื่อไหร่ฉันจะได้ค่าจ้างที่มันสมน้ำสมเนื้อสักทีล่ะว๊า... แถมท่านเจ้าของร้านตัวจริงที่รักก็ดันติดธุระกลับไปหาพ่อจ๋าแม่จ๋าที่บ้านนอกอีก ฉันก็เลยโดนยัดเยียดให้ดำเนินกิจการต่อไปตามระเบียบลูกจ้างที่รอกินเงินเดือนอย่างเดียว

แล้วดูขนมในร้านสิ ถึงเจ้าของร้านบอกว่าจะส่งโมจิไส้ใหม่ออกมาขายเป็นสินค้าหลักช่วงนี้ก็เถอะ แต่เท่าที่ดูสัดส่วนขนมในร้านดูเหมือนว่าขนมปังถั่วแดงจะเหลือล้นกว่าใครเขาเลย หนุ่มสาวสมัยนี้ท่าทางขยาดขนมปังถั่วแดงแล้วล่ะสิ เห็นกินมากันตั้งแต่ของว่างเด็กอนุบาลยันมื้อเที่ยงเด็กม.ปลาย ถ้าเป็นฉัน ฉันก็เบื่อเหมือนกันล่ะนะ

ฉันคิดเรื่อยเปื่อยแบบนี้เป็นประจำตอนที่ต้องกวาดเอาขนมปังถั่วแดงมาใส่ถุงรวมๆกันไว้หลังร้านและขนไปทิ้งทีเดียว ปล่อยให้เน่าคาร้านมันก็อุจาดตาอีก ตัดไฟเสียแต่ต้นลมเนิ่นๆดีกว่า

ว่าแล้วก็ใช้กำลังของแขนซ้ายข้างเดียวหอบกองขนมปังถั่วแดงเดินออกไป ก่อนที่ฉันจะโยนถุงลงถังขยะจู่ๆก็มีเสียงร้องดังขึ้นมา ประหนึ่งว่าตำรวจเห็นขโมยกำลังฉกประเป๋าคนแก่อย่างนั้น

“หยุดก่อนครับ! อย่าเพิ่งทิ้ง”

ไม่ใช่แค่เสียงอย่างเดียว แต่มีสองมือที่รีบแย่งถุงจากมือฉันไปด้วยความเร็วแสงอีกต่างหาก

พวกจรจัดหรือไงฟะ?

เจ้าหนุ่มตรงหน้าฉันรีบวางถุงขนมปังและก้มหัวขอขมา90องศาเป๊ะทันทีก่อนที่ฉันจะปริปากอะไร

“ต้องขอโทษด้วยครับ คือว่าผมเห็นคุณเอาขนมปังถั่วแดงมาทิ้งหลายครั้งแล้ว แล้วนี่ก็เป็นขนมปังถั่วแดงอีกใช่ไหมครับ?”

“อะ... เออ มันเยอะล้นร้านทุกวันก็เลยต้องรีบเอาออกมาทิ้งก่อนของใหม่มาน่ะ” ฉันพยายามระงับอาการตกใจแล้วตอบไปตรงๆ เจ้าหนุ่มหางตาตกเงยหน้ามาทันทีที่ฉันพูดจบ เพิ่งสังเกตนะเนี่ยว่าหนุ่มนี่พกไม้แบดมินตันติดตัวมาด้วย

 “คือตอนนี้ผมต้องการขนมปังถั่วแดงพอดีเลยครับ” เขาถามพร้อมกับสายตาเป็นประกายวิบวับ “ถ้าอย่างนั้นผมขอเหมาซื้อทั้งหมดนี้ได้ไหมครับ?”

“.....................................”

ความเงียบคุกคามเราสองคนไปห้าวินาที จนกระทั่งฉันอดถามไม่ได้ว่า

“อะ... เอาไปทำอะไรอ่ะ” นั้นดิ เอาไปทำอะไร? อยากรู้มากเลยนะเนี่ย

เจ้าหนุ่มเกาแก้มที่เริ่มออกเป็นสีชมพู แล้วตัดสินใจตอบมาอีกครั้ง

“ก็นะครับ... คือว่า... มันเป็นอาหารทั้งเดือนเดือนนี้ของผมน่ะครับ...”

“..............................................”

ความเงียบคุกคามเราสองคนอีกครั้ง แต่ในความคิดฉันกลับไม่เงียบซะเลย

 

ขนมปังถั่วแดงสามโหลนายจะกินคนเดียวเลยเรอะ?

จะกินประชดโรงเรียนอนุบาลหรือไงห๊า?

ไม่ใช่ว่าหนุ่มสาวสมัยนี้ไม่เห็นหัวขนมปังถั่วแดงกันหมดแล้วหรือไงเนี่ย...

 

นั้นก็คือ การพบครั้งแรกของฉันกับยอดมนุษย์ขนมปังถั่วแดงนามว่า ยามาซากิ ซางารุ

 

 

 

..........................................................................................................................

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

เราเคยอ่านทั้งใน thiagintama และ dek-d เลยค่ะ (ถ้าจำไม่ผิดน่ะ)

#1 By Music is life~。✿*゚ on 2011-11-30 20:50

Tags